به گزارش شبکه خبری دزفول حسین پاکدل مجری قدیمی صدا و سیمای جمهوری اسلامی در خصوص حذف دعای ربنای شجریان از برنامه های افطار سازمان صدا و سیما در وبلاگ خود چنین نوشت:
پارهای وقایع بعضاً ساده در گذر زمان به چنان عرض و ارتفاعی میرسند که اغلب کسی بهیاد نمیآورد پیشینهی آن چه بود و در بستر زمان چه شکلی به خود گرفت.
اکنون برای قریب به اتفاق ما بسیار بدیهیست که از رسانه ملی در حد فوقِ اشباع فوتبال پخش میشود؛ مسابقات کشتی در کادر کامل پخش میشود؛ اصلاً چیزی به اسم موسیقی پخش میشود؛ از زنده یادان مؤذن زاده اردبیلی و دکتر زرین کوب و دیگرانی تجلیل میشود؛ نام کشور عربستان سعودی در اخبار درست گفته میشود و هزاران مورد دیگر… کمتر کسی ممکن است بهیاد بیاورد در روزگاری نه چندان دور تا مدتی پخش فوتبال با محدودیت مواجه بود و تا سالها پخش مستقیم آن اکیداً ممنوع.
یا اگر قرار بر پخش مسابقات کشتی بود، در کوشهی کوچکی از صفحه تلوزیون به شکل ناپیدایی نشان داده میشد؛ آنهم زمانی که کشتی ما در اوج بود و مدال آور. یا اذان روح بخش مؤذن زاد مشمول همین قاعده بود و پخش آن (قبل از انقلاب را نمیگویم) ممنوع و اگر کسی اقدام به پخش آن میکرد توبیخ و تنبیه میشد. یا در همین رسانه در زمان حیات دکتر زرین کوب در برنامه سخیف هویت چنان تهمتها و انگها به این اندیشمند نابغه زدند که آنجنابِ نجیب خون دل خورد و کیفر این بیمهریها را به خدا حوالت کرد و رفت. اگر بخواهم فهرست کنم بسیار است (در صندوق خاطرات نوشتهام برای عبرت روزگار بعد). ولی با همهی اینها عاقبت چه شد؟ معمولاً افراط کج منتهی به تفریط نامعقولِ غیر قابل کنترل میشود.
چه تلاشها شد برای حذف چهرههای راستین با چهره سازیهای مصنوعی ولی چه نتیجه حاصل شد؟ فراموش نمیکنم زمانی که از همین رسانه پخش موسیقی وزین با ارکستر کامل در حد معقولی باب بود. وقتی رئیس تازه آمد خواست بی پروا فراگیرش کند و چنان افراطی کرد که به در بسته خورد و همان مقدار هم که پخش میشد را مانع گشت و سرآغازی شد بر جایگزینیی گل و گلدان و ستون و شمع و چرخ گاری در تصویر به جای ساز و نوازنده. یا مثل آنوقت که جماعتی خشک مغز نشستند و طرح حذف کامل موسیقی از رسانه در همه ابعاد را دادند و تعدادی سرود و همخوانی بدون موسیقی نیز تولید کردند و اصرار در گسترش آن؛ حاصلش شد رواج موسیقی سطحی و بیهویت در همین رسانه در بعدها که صدای اساتید این فن شریف را هم درآورد و شجریان تا مدتها مغضوب شد به خاطر اعتراضش به رواج موسیقیی خالطوری.
آنچه این روزها بر سر ربنای استاد شجریان میرود از همین سنخ است. برای اولین بار نیست، آخرین بار هم نخواهد بود. مدیران موسمی، عاقبت رفتنیاند، آنچه تا ابد میدرخشد و هر روز جان تازه میگیرد هنرِ هنرمندان والاست. بیخردی در مدیریت رسانه عمدتاً نتایج زیانبار و جبران ناپذیری دارد. با منع ناپسند پخش این دعای خاطره انگیز و اهورایی و تبدیل برنامههای افطار به مراسمی بیروح، به دست خود آن صدای ناب را تبدیل به نمادی خواهند کرد که روز و روزگاری که پخش دوباره آن آغاز شد که میشود، توسط ذهن مخاطب، سمبل فتح رسانه قلمداد خواهد شد.
واقعا بده که دین و سیاست باهم قاطی بشه مردم داران دین گریز میشن خدا کنه که به محرم سرایط نکنه
روزه گرفتن بی صدای استاد شجریان بی معناست از کودکی با صدای ایشان انتظار افطار رو میکشیدیم
وقتی خود عالیجناب نخواد تقصیر صداوسیما چیه این وسط؟!
وطنفروش، خوانندهای است که حنجرهاش را پنجرهای کرده به سوی غرب. عالیجناب چهچه دود عودت بوی زغال سوخته میدهد.(حسین قدیانی. نه ده)
با سلام درسته که عمری با ربنای آقای شجریان در وقت افطار خو کرده بودیم اما این سخنان به اصطلاح استاد با رسانه استعماری روباه پیر در مورد مذهب وسمت وسو وجهت گیری ایشان در فتنه های سال گذشته هنوز درخاطر مردم ما هست و مردم خوب می دانند که ایشان با صدا وسیما ورادیو مشهور شدند اما حالا پشت پا به همه چیز می زند واز فتنه گران دفاع کرده وبه صدا وسیما تاخته و صدا وسیما را از پخش صدایش منع می کند.
واقعا افطار بدون صدای استاد بزرگ ما شجریان لطفی ندارد و واقعا برای افرادی که این تصمیم را گرفته اند متآسف هستم البته این هم دستاوردهای همین تحریم ها هستند البته زمانی که تصمیم گیری های فرهنگی کشور دست حاج اسفندیار مشایی باشد انتظار دیگری نیست …
فکر می کنم صحبت های شجریان با بی بی سی توجیه مناسبی برای عدم پخش ربنای ایشان باشد که البته عدم نمایش تصاویر آلات موسیقی بحث دیگری است و در جای خود قابل بررسی …لطفاً بخوانید و منصفانه قضاوت کنید:
گفتگوی شجریان با بی بی سی:
…فقط مذهب بوده که در این هزار و اندی سال موسیقی را نگذاشته خودش را نشان بدهد چون روحانیت فکر کرده یک رقیب داره ؛ آن را از صحنه بیرون کرده است…
…بعضی از بچه های صدا و سیما آمدند و گفتند یک چیزی برای قبل از افطار بخوانید و کمک کنید ومن هم تا ساعت ۳ نصف شب نوار را آماده کردم بعد یکدفعه یک فتوی از آقای (امام) خمینی گرفتند(!!!) که موسیقی مخدر است و فلان…که درست تابستان قبل از ماه رمضان ۵۸ من گفتم خداحافظ شما، جای ما نیست ؛ موسیقی مخدره؟خودتون میدونید….
جناب آقای پاکدل جه بگوییم مانیز همچون شما که البته نه به اندازه وقواره شماکه اهل فن وصاحب نظر هستید ،دلمان از این بی خردی خون است تا کی نظر کسانی که اصلا از هنر وهنرمند هیچ اطلاعی ندارد وقاعدتا ازرش آن را نمی فهمند و صرف یک ابلاغ که رهاورد دوستی وفامیل بازی است مسئولیت مراکز تصمیم گیری ر ا بعهده میگیرند و به جز در مقابل مسئول بالا دست خود در مقابل هیچکس پاسخگو نیستند ،ضربه بخوریم.امسال اذان مغرب در کمال مظلومیت وتنهایی به بدون هیچ صفایی خوانده میشود ومطمئنا اکثر مردم از طریق ساعت اذان روزه خود را افطار میکنند ولی این ***** بدانند نمی شود عشق پروانه راازگل جدا کردمانوای زیبای استاد را در دلمان میشنویم انجا که میگوید ربنا افرغ علینا صبراوثبت اقدامنا