شهرستان دزفول بعد از اهواز بزرگترین شهر استان خوزستان می باشد که جمعیت آن از۷ مرکز استان کشور بیشتر است.
قدمت ورزش آن بیش از نیم قرن بوده و تا کنون در رشته های کشتی ، فوتبال وزنه برداری جانبازان و معلولین، بوکس،تکواندو،ووشوو… قهرمانان ارزنده ای را به ورزش کشور و جهان تقدیم نموده است.ولی اکنون ورزش قهرمانی این شهر بعلت کمبود فضای ورزشی و همچنین زمین استاندارد و سکوهایی که تماشاچیان و علاقمندان را برای تیم های محبوبشان به ورزشگاه بکشاند وجود ندارد، آیا این عدالت است ، حق مردم دزفول بیش از اینهاست.
شهرستانی که به خاطر رشادتها و ایثارگریهای خودبه فرموده امام راحل دین خود را به اسلام و انقلاب ادا نمود. ولی متاسفانه نزدیک به یک دهه می باشد که تنها استادیون این کلانشهر نیم میلیونی، تخریب گردیده که متاسفانه به دلیل عدم تخصیص بودجه تا کنون ، کل بازسازی آن ۱۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشته .
با توجه به پتانسیل های موجود و انجام سفر سوم هیئت دولت به استان خوزستان ، هنوز مصوبه ریاست محترم جمهور در سفر استانی دوم که رقمی بالغ بر ۲میلیارد تومان برای تکمیل فاز اول بوده محقق نشده است و چشم ده ها هزار ورزشکار به دست دولتمردان دوخته شده تا فرمایش رئیس جمهور محبوب در چه زمانی و با چند سال تاخیر به اجرا درآید.
امید همه جوانان ورزش کار دزفولی اول به خدا و دوم به تعهدات دولت عدالت گستر و مهر ورزجناب آقای دکتر احمدی نژاد است.
و کماکان صبر خواهیم کرد……..
ما هیچی نمیخوام انشالله دولت بعدی که بیاد حقمون رو میده ما دزفولیا واسه رسیدن به چیزی مخبری این آقایون رو نمیکنیم
سلام
اگر میبینید به جایی دیگر در این کشور از همه نظر میرسند به خاطر همین اعترض و حق خواهی آن مردمان است و همیشه هم می گویند حق گرفتنی و ما مردم دزفول و حتی تمام خوزستان باید سعی کنیم نسبت به این مسایل بی تفاوت نباشیم و حق خود را با بالا بردن آگاهی خود بگیریم و از اقای کاشی میخواهیم که دیگر صبر نکنند که دیگر جایی برای صبر کردن نیست این به نظر من کم کاری مسولان خودی را نشان می دهد
والسلام
آقای (***) رئیس (***) محترم (***) جمهور به *** (***) و به ریش ما خندیدند و قول بودجه دادند!
نمیدونم این چه دلیلی داشت که ورزشگاه شهرمون به بهانه بهتر و بزرگتر کردنش خراب کنند وبعد از این همه سال نتونسته باشن درستش کنند وقتی توی برنامه نود میشنوم که مثلا در عرض یکی دوسال یه ورزشگاه ساختن یا اعتراض بعضی شهرها رو میبینم که برای نداشتن سرویس بهداشتی یا آبخوری اعتراض میکنن و صداشونو میندازن توی گلوشون دلم برای دزفول میسوزه که مردمش حتی از داشتن یه چمن خشک و خالی بدون آب خوری و سرویس بهداشتی هم محرومن چه برسه به ورزشگاه ۱۵ هزار نفری. این روزها توی دزفول جا و مکان برای خلاف کردن بیشترهست تا ورزش کردن ( قابل توجه مسئولین محترم شهر ) فکر نکنین شعار میدم بخدا این حقیقته . من میشناسم کسایی رو که تا چندسال پیش فوتبالیست بودن و شب و روزشون با ورزش سپری میشد ولی الان هرشب با یک قلیان کنار آب دیده میشه . گناه این جونهایی که بخاطر نداشتن محیط ورزشی عمرشون تلف میشه گردن کیه . مگه ما چندسال زنده هستیم که بخوایم این همه سالش رو بدون ورزش سپری کنیم .
سلام
خسته نباشید
چند وقتیه که خبرها و مطالبتون رو می خونم
جامع و کامل است.
ممنون
ولی اگر به سایر شهرهای خوزستان به ویژه اندیمشک و شوش هم بیشتر بپردازید ممنون می شویم.