امروز داشتم ،  از خیابونای اصلی شهر رد می شدم .خیلی ها مشغول آذین بستن و چراغونی کردن شهر بودن .هر کس به کاری مشغول بود و توی برپایی این جشن کمک می کرد .بعضی ها با پخش شیرینی و شکلات و اسفند دود کردن  ارادتشونو نسبت به امام زمان ابراز می کنند ،خیلی ها هم برای سلامتی و فرج آقا تو دلشون دعا میکنند شاید هم آروم و بی صدا بدون اینکه کسی صداشونو بشنوه باهاش درد دل میکنن و  از گوشه چشمشون یه قطره اشکی می بینیم که نشون دهنده دل بیتا ب و منتظرشون هست .

اینها همه شرح حال امروز بود  اما دیروز چی ….دیروز مردم چطور بودن

یادمه سا لها پیش مادربزگم برام از رسم مراد مندی میگفت چه بی ریا بودند مردم ما ،چه صادقانه هر چه داشتند با هم قسمت می کردند هر کس حاجتی داشت نیمه شعبان یا به قول قدیما نیمه برات رسم مرادمندی رو از یاد نمی برد .اون روزا حاجتمندا (معمولا خانمها )شب نیمه برات به در خونه ها می رفتند و وقتی صاحب خونه در رو باز می کرد اهسته و با روی گرفته می گفتند مرادمندم، صاحب خونه هم بنا به ارادتی که نسبت به امام زمان داشت شکلات و شیرینی به اون شخص می داد وبهش می گفت مرادت حاصل ، اون شخص هم شکلا ت ها رو پیش خودش نگه می داشت و تا سال دیگه اگه حاجتش روا میشد خودش بین مردم شیرینی پخش می کرد.

این روزها مردم دیگه رسم مرادمندی رو فراموش کردن و به جاش طور دیگه نیمه برات رو جشن می گیرن  ای کاش همه قدر این شب عزیز رو می دونستیم و جوری که شایسته اماممون هست براشون جشن می گرفتیم  کاش توی این روزها به یاد اماممون کمی بیشتر به فکر مستضعفین بودیم .

بیایید همه باهم برا ی سلامتی و فرج امام زمان (ع) دعا کنیم و جزء منتظران واقعی ایشان باشیم.
نویسنده: عصمت باختری