ای کاش رها ز نام و از نان باشیم

مانند نسیم شاد و خندان باشیم

آنروز که هرکسی رفیقی دارد

ای کاش که همنشین چمران باشیم

——

هر ابر که در هواست باران نشود

هر دلداده لایق جانان نشود

در سینه شراری از صفا باید داشت

هر مرد که مصطفای چمران نشود

——

نام تو در آمیخته با سوسنگرد

دارد با خود عشق تو را سوسنگرد

چمران بزرگ! مثل تو هر شب و روز

می ریزد اشک ، بی صدا سوسنگرد

——

در راه خدا گذشت از جان ، چمران

آغوش گشود بر شهیدان ، چمران

دهلاویه پرسید که این مرد که بود ؟

گفتند فرشتگان که چمران ، چمران