پخش بدون سانسور صحبتهای بدون غش تماشاگران تراکتورسازی که اکثرا تابع جو و هیجان زده از اتمسفر ورزشگاه یادگار امام تبریز و جمعیت ۱۰۰ هزار نفریاش بودند از آن دست شیطنتهای ژورنالیستیای بود که عادل فردوسیپور در طول این ۱۱ سال بخوبی چم و خمش را آموخته و با زیرکی آن را به منصه ظهور میگذارد.
اشتباهات لپی هواداران تبریزی و حتی ادعای پر هوادار بودن آنها در دنیا بعد از منچستر، ریشخندی بود به همانهایی که جمعه یکصدا از فردوسیپور و مسابقه پیامک برنامه ۹۰ انتقاد کرده بودند. قطعا بردن دوربین بین هوداران در هر شهری (ولو تهران) با خلق سوژههای غافلگیر کنندهای توام میشود اما در اکثر موارد گلچینی در این بین صورت میپذیرد تا بهترین مصاحبهها پخش شود.اما دوشنبه شب به صورت کاملا عامدانه این خوش سلیقگی نادیده انگاشته شد تا اینچنین مجری و تهیه کننده برنامه ۹۰ با منتقدان خود تسویه حساب کرده باشد.
همویی که در طول ۱۱ سال اجرای برنامه ۹۰ هرگز از رنگی بودنش کلامی را به میان نیاورده بود، عاقبت معترف شد که در زمان نوجوانی به مثابه هر گزارشگر دیگری طرفدار یک تیم خاص بوده است اما حالا آنقدر حرفهای شده است که بین علاقه و وظیفهاش ممیز قائل شود.
یک مثل فوتبالی میگوید ؛ شما در تمام طول زندگی قادرید بنا به جبر زمانه دست از خیلی از دلبستگیهای خود بکشید که شاید بارزترین آن طلاق و جدا شدن از شریک زندگیتان است اما محال ممکن است تیم مورد علاقه خود را با تیم دیگری تعویض کنید.
عادل فردوسیپور که همواره بدون ترس پرده از دلبستگیاش از لیورپول قرمز پوش برداشته است بدون تردید در بین تیمهای داخلی طرفدار پر و پا قرص پرسپولیس بوده و اگر امروز میگوید برایش بین این تیم و استقلال فرقی وجود ندارد، آدرس غلطی است که تنها هواداران آماتور فوتبال را گمراه میکند.
از این رو با توجه به علنی شدن رنگ عادل دیگر هوداران استقلال خواهان آن هستند که فردوسیپور گزارشگر داربی نباشد.هر چند که در داربیهای گذشته سعی کرده عدالت را رعایت کند اما نیش کنایههای او به آبیها از این پس پر رنگتر به چشم میآید بنابراین به این زودیها گزارش داربی با فردوسیپور نخواهد بود.
