آبشار شوی یکی از بزرگترین و زیباترین آبشارهای ایران در رشته کوههای زاگرس است که در دهستانی به نام شوی از توابع شهرستان دزفول قرار دارد. این آبشار در نزدیکی مرز استان خوزستان و استان لرستان قرار دارد و هر دو آن را از جاذبه های گردشگری استان خود می دانند , در صورتی که موقعیت قرار گیری این آبشار نسبت به دهستان شوی دزفول و نیز ذکر قرارگیری این آبشاردر دزفول درجلد ششم از جغرافیای ایران ، قرار گیری آن در استان خوزستان را محرز می کند . گفته می شود که ارتفاع این آبشار در حدود ۸۵ متر و عرض آن نیز ۷۰ متر است.
این آبشار در بهار دارای طبیعتی سرسبز و بسیار زیباست این آبشار در دره ای بین کوه چهل و یک و سالن کوه قرار دارد همچنین منطقه گرپه در آن نزدیکی است.برای رسیدن به آبشار شوی دو مسیر وجود دارد : مسیر اول از سمت منطقه سردشت دزفول و پیر چل و مسیر دوم از طریق ایستگاه راه آهن تله زنگ شهرستان اندیمشک می باشد در نزدیکی این آبشار, آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن به آبشار دوم شوی یاد می شود که به دلیل عمق مناسب نسبت به آبشار اصلی و بی خطر بودن آن جای مناسبی برای شنا است .
بهترین زمان برای رفتن به شوی
به دلیل اینکه شوی در حد فاصل لرستان و خوزستان قرار گرفته است دراواخر بها ر و تابستان هوای گرمی دارد ولی در ارتفاعات و در پای آبشار هوا خنک وسرد است ولی چون چندین ساعت تا رسیدن به محل آبشار پیاده روی لازم است و ین مسیر در میانه روز هوای گرمی دارد بنا براین بهترین زمان برای رفتن به شوی همان ابتدای بهار و ایام عید است ضمن اینکه در این موقع از سال این منطقه بسیار سرسبز و زیباست. یکی از خصوصیات آبشار شوی این است که تا چند صد متری آبشار هیچ نشان و خبری از آبشار نیست وبعد از عبور از یک پیچ در منطقه ای کوهستانی با شیبهای تند و پرتگاههای فراوان به یکباره از پیچی عبور می کنید و آبشاری فوق العاده زیبا و با شکوه را در برابر خود می بینید و این هم شاید یکی دیگر از چشم بندی های طبیعت است که شکوه خود را به یکباره به نمایش می گذارد . نسیم خنکی که از سمت آبشار می وزد و اولین عکس هایی که به یادگار از این آبشار می گیرید تمامی خستگی راه را از تن شما می گیرد.
بکر ماندن منطقه شوی

شاید یکی از دلایل عمده که باعث شده است آبشار شوی بکر و دست نخورده باقی بماند سختی مسیرراه آن است زیرا اولا این محل جاده اتومبیل رو ندارد وفقط از طریق قطار یا جاده های کوهستانی از شمال خوزستان باید به این منطقه رفت ثانیا خود مسیر هم طولانی است وتنها باید پیاده یا حد اکثر با قاطر پیموده شود وجود پرتگاههای صخره ای در بخشی از مسیر راه همه از عواملی است که باعث شده تعداد کمی بتوانند به این محل بروند و همچنان پاک و نسبتا تمیز باقی بماند .
منبع: سایت تبیان http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=96007









سلام درسته اما منبع اصل در اصل ایت ما بوده که تبیان اون رو برداشته بهتر بود شما منبع اصلی رو ذکر می کردید در همچین مواقعی که می دونید منبع اصلی چی هست.
چون عکس ها توسط بچه های انجمن دوستدارن دزفول و متن توسط اون ها با ویرایش من انجام شده.
موفق باشید
دوست گرامی اعتراضی بر این امر به شبکه خبری دزفول وارد نیست شما مراتب اعتراض خودتون رو باید به سایت معظم تبیان اعلام کنید نه شبکه خبری دزفول.
شما پیگیری کنید و در صورت درج سایت شما به عنوان منبع این مطلب در سایت تبیان ما نیز سریعا بر اساس وظیفه و تعهدی که داریم سایت شما را بعنوان منبع این مطلب معرفی خواهیم کرد.
موفق باشید.
سلام خسته نباشید
منبع این مطلب نشریه الکترونیکی دزفول است . لطفا با توجه به سیاست های خوب خود در خصوص درج منبع هر مطلب نسبت به درج منبع اقدام نمایید. با تشکر
با سلام
این مطلب از سایت تبیان برداشت شده است. و منبع اصلی آن در سایت تبیان مرکز گردشگری علمی -فرهنگی دانشجویان ایران ذکر شده است.
ابشار تلزنگ
(شوی) مربوط به استان لرستان است وتحت نظر محیط زیست لرستان میباشد شما به چه استنادی ادعا می کنید -درحال حاظر محیط بانان لرستان ازآن حفاظت می کنند
با سلام خدمت برادر عزیز
باید خدمت شما عرض کنم طبق تقسیمات ارضی رود سزار بین دزفول و درود قرار دارد از غرب که ۶ کیلومتر آبشار با رود فاصله دارد و از شمال ۱۸ کیلومتر با مرز درود . اینها همه به کنار لطفا اگر تشریف نبرده اید به آبشار و منطقه شوی( دهستان سید محمود) سری بزنید هم آبشار را سیاحت نمایید هم از مدیر مدرسه، مسئول مخابراتاهالی و کدخدای ده که همه گی از بختیاری های طایفه حاجیوند های دزفول بوده و فامیلی آنها تادخیری است سوال بفرمایید. و اینکه محیط بان آنجا هم از اداره محیط زیست دزفول کارت ماموریت دارد.تازه محل زندگیش هم درود است!
در صورتی که نمی خواهید تا آنجا سفر نمایید سری به اداره محیط زیست ِ فرمانداری شهرستان درود و یا هر اداره ای که بنظرتان متولی است سری بزنید جوابتان را خواهید گرفت.
در آخر تمام ایران سرای من است اصلا مال خودتون اگه می تونید ازش نگهداری کنید!
منتظر جوابتون هستم!